Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/27007 K.2014/11394

1- 5237 sayılı TCK'nun 206. maddesinin gerekçesinde belirtildiği gibi düzenlenen ve doktrinde "fikri sahtecilik" olarak adlandırılan "resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunmak" suçunun oluşabilmesi için, kişinin (sanığın) açıklamaları üzerine oluşturulan resmi belgenin, bu beyanın doğruluğunu ispat edici bir güce sahip olması gereklidir. Beyanı alan memur bu beyanın doğruluğunu araştırıp tahkik etmek ve daha sonra edindiği kanaata göre resmi belgeyi düzenlemek durumunda ise, bir başka ifade ile resmi belge sadece kişinin (sanığın) beyanına göre değil de memur tarafından yapılacak inceleme sonucuna göre meydana getirilmekte ise bu maddede tanımlanan suç oluşmayacaktır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında, 04.07.2009 günü yapılan motorlu taşıtlar sürücü kursu sınavına sanığın yerine onun sınava giriş belgeleri ve nüfus cüzdanını kullanarak hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık E..ün girdiği, salon görevlisi tarafından kimlik kontrolü sırasında belgelerdeki fotoğrafın sanık E..'e benzememesi nedeniyle durumun farkedildiği ve dosya kapsamına göre görevlilerce herhangi bir belgenin düzenlenmemiş olması karşısında, yalan beyan suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilerek beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

Kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c bendinde belirtilen haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yalnızca, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmeden uygulanmamasına karar verilmesi,