Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/27690 K.2013/9484

1- Sanık ...'ın, hakkında verilen zamanaşımından düşme kararlarını temyizde hukuki menfaati bulunmadığından, katılanların da sanığa yüklenen yalan beyanda bulunmak suçundan ise doğrudan zarar görmediklerinden sanık ... müdafii ile katılanlar vekilinin yalan beyanda bulunmak suçuna ilişkin temyiz itirazlarının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Katılanlar vekilinin sanıklar ...,..., ... ve ... haklarında dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “dolandırıcılık” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davalarının düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 06.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.