Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/28915 K.2013/14944

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 20.02.2007 gün, 46/39 ve 29.05.2007 gün, 114/113 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere; mahkemece 5271 sayılı CMK.nun 232/6. maddesi uyarınca, başvurulması olanaklı yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak mercii ile başvuru şeklinin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi zorunlu olup.

15.05.2009 gün ve 2008/316 Esas, 2009/470 Karar sayılı ve 06.08.2009 tarihli ek karar hüküm fıkralarında temyiz başvuru şeklinin açıkça gösterilmemiş olması nedeniyle, 03.08.2009 tarihli dilekçeyle eski hale getirme talebi ile birlikte yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü gerektiği, 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme merciinin Yargıtay ilgili dairesi olduğundan,

06.08.2009 tarihinde verilen temyiz istemi ile eski hale getirme isteminin reddine ilişkin ek kararın kaldırılması suretiyle yapılan incelemede gereği görüşüldü;

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihlerinin, en aleyhe yorumla suça konu faturaların düzenlenme tarihi olan 31.12.2004, 31.12.2005 ve 31.12.2006 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

I-Sanık hakkında “2005-2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından verilen kararlara karşı yapılan temyiz incelemesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere; aynı takvim yılı içerisinde farklı dönemlerde birden çok sahte fatura düzenlendiği anlaşılan sanık hakkında faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında, 5237 TCK.nun 58/7. maddesi gereğince mükerrirler hakkındaki infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi isabetsizlikleri aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümde eleştiriler dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II- Sanık hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen karara karşı yapılan temyiz incelemesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 31.12.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4,