Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/2905 K.2013/10110

Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunun, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, ibraz için verilen sürenin bitimini izleyen tarihin suç tarihi olduğu cihetle; sanığa 27.02.2006 tarihinde tebligat yapıldığı ve ibraz için 15 gün süre verildiği gözetildiğinde suç tarihinin 03.06.2006 olduğu nazara alınarak gerekçeli karar başlığına “2001-2002-2003 vergi takvim yılları” olarak yanlış yazılan suç tarihinin 14.03.2006 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Kararın gerekçe bölümünde.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7/2. maddesi gözetilerek, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı yasanın 276. maddesiyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/a-2. madde ve fıkrasında yapılan değişiklik öncesi ve sonrasındaki bütün hükümlerin olaya ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın tespiti gerektiği gözetilmeden, uygulama yapılırken hem maddenin 5728 sayılı Yasa ile değişmeden önceki haline göre hapis cezası tayin edilmesi,

hem de bu hapis cezasının paraya çevrilmesinde maddenin 5728 sayılı yasa ile değişmeden önceki halinde belirtilen “hükmedilecek hapis cezasının para cezasına çevrilmesinde hapis cezasının her bir günü için sanayi sektöründe çalışan 16 yaşından büyük işçiler için yürürlükte bulunan asgari ücretin bir aylık brüt tutarının yarısının esas alınacağı” hükmüne rağmen, sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın 50. maddesinin hapis cezasının paraya çevrilmesi ile ilgili olarak daha lehe bir hüküm getirdiği,

dolayısıyla uygulamanın da sonradan yürürlüğe giren bu hüküm doğrultusunda yapılması gerekliliği belirtilerek bu madde gereğince hapis cezasının paraya çevrilmesi sonucu karma uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, her ne kadar iddianame ve ekindeki Vergi Dairesi Başkanlığı mütalaasında,

sanık hakkında bir kısım komisyon gelirlerini el defteri diye adlandırılmış olan 04.04.2001 tarihinden başlayıp 18.07.2002 tarihine kadar kullanmış olduğu resmi niteliği bulunmayan deftere kaydetmek suretiyle vergi ziyaına neden olmak şeklinde tanımlanan eylemi ile ilgili olarak 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-l. maddesinin tatbiki istemiyle açılan davaya ilişkin olarak bir karar verilmemiş ise de; bu konuda mahallinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.