Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/29447 K.2014/17137

Katılan hazine vekilinin 24.08.2012 havale tarihli dilekçesi ile temyiz talebinden vazgeçtiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemine hasren yapılan incelemede,

"Sahte fatura kullanmak" ve "sahte fatura düzenlemek" suçları birbirinden bağımsız ve ayrı suç oluşturup iddianame ile sanık hakkında 2006 takvim yılı bakımından her iki suçtan kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında, anılan suçlarla ilgili; ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken eylemin tek suç kabulü ile yazılı şekilde karar verilmesi ve aynı takvim yılı içerisinde birden çok sahte fatura düzenleyen ve kullanan sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin, bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 51/3. maddesi gereğince cezası ertelenen sanık hakkında belirlenecek olan denetim süresinin alt sınırının, mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

2-Mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53/3. maddesi uyarınca sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı maddenin 1. fıkrasının c bendindeki hak yoksunluğunun uygulanamayacağı gözetilmeden fıkranın tamamını kapsar biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususlarda 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan;hükmün 3 no.lu bölümünün 6. fıkrasında yer alan “1 yıl” ibaresi yerine “15 ay” yazılması,