Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/29710 K.2014/17181

2- TCK'nun 206, 62, 52/2. maddeleri gereğince 1.500.- TL adli para cezasına dair.

I- Sanık hakkında "yalan beyanda bulunmak" suçundan verilen karara karşı yapılan temyiz itirazlarının incelemesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 19.09.2006 gün ve 197/192 sayılı kararında da açıklandığı üzere; sanığa görevli memura yalan beyanda bulunmak suçundan doğrudan takdir ve tayin olunan 1.500 TL adli para cezasının hüküm tarihindeki yasal düzenlemeye göre belirlenen miktar ve nevi itibariyle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 21.07.2004 gün ve 5219 sayılı Kanunla değişik, 1412 sayılı CMUK.nun 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Sanık hakkında "resmi belgede sahtecilik" suçundan mahkumiyetine dair hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinde, "değişik zamanlarda" denilmesi karşısında; aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığından, suça konu belgelerin aynı anda ele geçirilmesi ve farklı tarihlerde düzenlendiğine dair kesin delil bulunmayıp, fiilin aynı anda işlendiğinin kabul edilmesi gerekliliği nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı, eylemin kül halinde 5237 sayılı Yasanın 204/1. maddesinde öngörülen resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı ancak sanığın güttüğü amaç ve saik, suç konusunun önemi, kastın yoğunluğu ve sahte belge çeşitliliği dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde, suçun zincirleme şekilde işlendiğinin kabulü ile fazla ceza tayini,