Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/3254 K.2013/9771

Dosya içeriği, belgenin ele geçiriliş biçimi ve bilirkişi raporu nazara alındığında, mahkemenin yapılan sahteciliğin iğfal kabiliyetini haiz olduğu yönündeki kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.12.2006 gün ve 2006/11-301 Esas, 2006/296 sayılı kararında da açıklandığı üzere “belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma” başlığı altında güvenlik tedbiri olarak düzenlenmiş bulunan ve hapis cezası mahkumiyetinin yasal sonucu olan hak mahrumiyetlerinin kararda gösterilmemiş olsa bile kazanılmış hakka konu olamayacağından, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin infaz sırasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama nedenleri gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştirilen husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.