Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/3294 K.2012/5243

Dolandırıcılık suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 157/1, 62, 52/2, 51/1-3-7 maddeleri uyarınca erteli 10 ay hapis ve 2.080 TL adli para cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre önceki mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece duruşma açılarak daha önce uygulanan hüküm ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenip, CMK.nun 231. maddesinin uygulanmama nedenleri gösterilerek karar verildiğinden hükümlü müdafiinin CMK.nun 231. maddesinin ve lehe hükümlerin uygulanmadığına, zamanaşımının gerçekleştiğine,

sübutun bulunmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Dosya arasında mevcut infaz evrakından 04.03.2004 günlü ilk hükmün temyiz edilmediğinden kesinleştirilerek infaza verildiği anlaşılmakla; denetime olanak sağlanması ve anılan hükmün usulüne uygun kesinleştirilip kesinleştirilmediğinin belirlenebilmesi bakımından Nazilli Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2002/340 esas, 2004/44 sayılı dava dosyası getirtilmeden karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

a-Dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken uyarlama yargılamasında kazanılmış hak kuralının geçerli olmadığı da gözetilerek; kesinleşen hükümde sağlanan menfaat miktarı pek fahiş kabul olunup 765 sayılı TCK.nun 522. maddesinin uygulanmasına karşın 5237 sayılı TCK hükümleri gereğince ceza tayin olunurken adli para cezasının belirlenmesinde alt sınırdan ayrılarak 125 gün birim temel adli para cezasına hükmolunduğu halde hapis cezasının alt sınırdan tayini suretiyle çelişkili hüküm kurulması,

b- Kesinleşen kararın infaza esas alınacak hüküm bölümü ortadan kalkıp geçerliliği sona ereceği için, kesinleşen hükümdeki yargılama gideri ve emanet eşyası hakkında karar verilmemesi,