Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/3625 K.2013/11426

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, köy muhtarı olduğu sırada bizzat huzurunda gerçekleşmiş gibi, olay tarihinden 1 ay önce ölen ...'nin müşteki ...ile evlenmesine ilişkin işlemi gerçeğe aykırı olarak düzenleyip, bunu mernis belgesi ile ilgili nüfus müdürlüğüne bildirdiği iddia ve kabul olunan olayda;

suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 80. maddesinin koşulları oluşmakta ise de, farklı bir düzenleme getiren 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesinin uygulanabilmesi için “bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi” gerektiği, aksi halde teselsülün gerçekleşmediğinin kabulü gerektiğinden, sanığın gerçeğe aykırı olarak yaptığı evlenme işlemi ile bunu nüfus müdürlüğüne bildirmesi arasında geçmiş bir süre bulunmadığının anlaşılması nedeniyle,

sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 204. maddesinin tatbiki durumunda aynı Yasanın 43. maddesinin uygulanmayacağı ve bu itibarla da 5237 sayılı TCK'nun daha lehe olduğunu gözetilmeden, 765 sayılı TCK'nun uygulanması suretiyle sanığa fazla ceza tayini, yasaya aykırı ise de;

yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğu ve mahkumiyetin yasal sonucu olan hak mahrumiyetleri kararda gösterilmemiş olsa bile kazanılmış hakka konu olmayacağı nazara alınarak ve 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi gösterildiğinden; hüküm fıkrasından 765 sayılı TCK'nun 339/1. maddesi çıkartılıp yerine "5237 sayılı TCK'nun 204/2. maddesinin eklenmesi" suretiyle temel cezanın 3 yıl hapis olarak belirlenmesine,

teselsüle ilişkin 765 sayılı TCK.nun 80. maddesinin uygulamasına ilişkin bölüm ile, 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddelerine ilişkin ibarelerin çıkartılıp yerlerine 5237 sayılı TCK'nun 50 ve 51. maddelerinin ilave edilmesi ve "sanığın 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun