Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/368 K.2013/8464

Ceza yargılamasında hiçbir duraksamaya yer vermeden gerçeği ortaya çıkarmak görev ve yetkisi bulunan ceza hakimi, ileri sürülen mücbir sebebin dayandığı olayların vukuu ile defter ve belgelerin yok olması veya elden çıkması sonucunu doğuracak nitelik ve yoğunlukta olup olmadığını, bunların mükellefin faaliyet alanı itibariyle mutat ortam yer ve mekanda muhafaza edilmesi olgusu, olayın meydana gelme olasılığı, doğal ve kaçınılması mümkün olmayan nedenlere dayanıp dayanmadığı,

öngörülebilme ve neden sonuç ilişkisi, vergi denetiminden kaçmak amacına yönelik tertip niteliği vesair ile olayın arzettiği özelliği duruşmadan ve tahkikattan edineceği kanaate göre irdeleyip değerlendirmeli ve delilleri serbestçe takdir etmeli, irade dışında meydana geldiği ve defter ve vesikaların tamamen veya kısmen kaybı veya yok olması sonucunu doğurduğunu anlaması halinde 213 sayılı Kanunun 13. maddesinde düzenlenen mücbir sebep olarak kabul etmelidir.

Bu nedenle, sanığın işyerinin depo ve arşiv olarak kullanılan kısmında 06.07.2008 günü çıkan yangında defter ve belgelerin yandığına ilişkin savunması karşısında, 07.07.2008 günlü yangın raporunda, mükellef şirketin depo ve arşiv olarak kullandığı baraka şeklindeki yapıda kimliği belirsiz kişilerce çıkarıldığı değerlendirilen yangında ne tür ticari defter ve belgelerin yandığından bahsedilmemesi,

sanık tarafından yangın olayı ile ilgili olarak adli işlem yapılmak üzere kolluk makamlarına ve Cumhuriyet savcılığına başvurulmadığı gibi hukuk mahkemelerine müracaatla usulünce alınmış bir zayi belgesinin bulunmaması gözetilerek yangının mahiyeti, çıktığı alan ve yoğunluğu, ibrazı istenen defter ve belgelerin yanıp yanmadığı gerektiğinde tutanak düzenleyicisi tanıklar da dinlenerek değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturmayla yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,