Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/3892 K.2012/5248

2004 yılı için, 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 53/1. maddesine göre 18 ay hapis cezası, hak yoksunluğu, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına

2004 takvim yılında kullanılan belge sayısı ve miktarları nazara alınarak alt sınırdan ayrılarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK.nun ilgili tüm hükümleri ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılmaması teselsül hükümleri nedeniyle 765 sayılı Yasa hükümlerinin açıkça lehe olması karşısında sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

I-2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, CMK.nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin sübutun bulunmadığına, eksik soruşturma yapıldığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, savunma hakkının kısıtlandığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Suç tarihi itibariyle 765 sayılı TCK ve 647 sayılı Yasa hükümlerinin lehe olduğu gözetilmeden 5237 sayılı Yasanın 53. maddesindeki hak yoksunluğu yaptırımına karar verilip, lehe hükümlerin aynı Yasa hükümlerine göre değerlendirilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından "5237 sayılı TCK.nun

53. maddesinin uygulanmasına” ilişkin paragrafın tümden çıkartılması, aynı Yasanın 62, 51, 52. maddeleri yerine 765 sayılı TCK.nun 59, 647 sayılı Yasanın 4-6. maddelerinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-2003 takvim yılında "sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu;

olay tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 26.01.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,