Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/3943 K.2012/5257

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre önceki mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece duruşma açılarak daha önce uygulanan hüküm ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasa belirlenip, CMK.nun 231. maddesinin uygulanmama nedenleri gösterilerek karar verildiğinden hükümlü müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Uyarlama üzerine erteleme ve CMK.nun 231. maddesi de değerlendirilerek yeniden hüküm kurulduğundan kesinleşen kararın infaza esas alınacak hüküm bölümü ortadan kalkıp geçerliliği sona ereceği için, önceki kesinleşen hükümdeki yargılama gideri, emanet eşyaları ve vekalet ücretinin infazda doğabilecek kuşku ve duraksamaları gidermek üzere uyarlama kararında da aynen gösterilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde anılan hususlarda kesinleşen hükme atıf yapılarak karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında kesinleşen 04.06.2002 tarihli kararda yeraldığı gibi “Emanetin 1999/305 sırasında kayıtlı 7 Eylül 1999 keşide tarihli çekin dosyada delil olarak saklanmasına-müdahiller kendisini vekille temsil ettirdiğinde AAÜT uyarınca 480.000.000.TL (480TL) maktu vekaletin