Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/4136 K.2012/8419

Sanık ...'in defter ve belgeleri gizlemek suçundan beraatine, Sahte belge kullanmak suçundan 2003 ve 2004 takvim yılları için ayrı ayrı iki kez 213 sayılı VUK.nun 359/b-1; 765 sayılı TCK.nun 80, 59/2. maddeleri gereği 17 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 2005 takvim yılında işlediği suç nedeniyle 213 sayılı VUK.nun 359/b-1; 5237 sayılı TCK.nun 43, 62, 53. maddeleri gereği 18 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına dair.

Gerekçeli karar başlığında hatalı gösterilen suç tarihlerinin; sahte fatura kullanmak suçları yönünden 01.05.2004, 01.05.2005 ve 01.05.2006 olarak, defter ve belge gizlemek suçu yönünden de 05.05.2006 olarak mahkemesince düzeltilmesi olanaklı görülmüştür. 1- Sanıklar hakkında 2004, 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak ve defter ve belge gizlemek suçları ile ilgili hükümlere yönelen temyizlerine incelenmesinde;

Sanık ... hakkında 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak ve defter ve belge gizlemek suçlarından açılan kamu davasında; elde edilen delillerin mahkûmiyete yeterli bulunmadığı, sanık ... hakkında defter ve belgeleri gizlemek suçundan açılan kamu davasında.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 139/2. maddesinde incelemenin dairede yapılmasına imkân veren istisnalardan birinin varlığı önceden belirlenmeden faaliyetini sürdürdüğü anlaşılan sanığa defter ve belgelerin ibrazı için yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığı ve bu nedenle yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı ve sanık ... hakkında 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan açılan kamu davasında;

toplanıp karar yerinde gösterilen delillere göre sanığa yüklenen suçların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, CMK’nun 231. maddesinin uygulanmama

gerekçesi de gösterilerek karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ...’in bir sebebe dayanmayan, katılan vekilinin sanık ... hakkında sübutun bulunduğuna, sanık ...’e eksik ceza tayin olunduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 2- Sanıklar hakkında 2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan verilen hükümlere yönelen temyizlerin incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiğinin belirlendiği 01.05.2004 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekili ile sanık ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,