Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/4391 K.2012/6626

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin sübutun bulunmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Dosya arasında mevcut vergi suçu ve ekindeki vergi tekniği raporuna uygun olarak düzenlenen bilirkişi kurulu raporunda sanığın temmuz 2004 tarihinde mükellefiyetini terkin ettirdiği halde 01.08.2004-31.12.2004 tarihleri arasında sahte fatura düzenlediğinin belirtilmesine karşın gerekçeli karar başlığında suç tarihi hatalı yazılarak 5271 sayılı CMK.nun 232/2-c madde ve fıkrasına aykırı davranılması,

2-Suçun 5728 sayılı Yasa değişikliğinden önce işlendiği gözetilerek 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, 765 sayılı Türk Ceza Yasası ile 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanıp, leh ve aleyhteki hükümleri ayrı ayrı somut olarak ele alınarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle kararın gerekçe bölümünde lehe olan yasanın belirlenmesi gerektiği nazara alınmadan, denetime olanak sağlanmayacak şekilde temel ceza taktiren 3 yıl belirlendikten sonra, 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesinin uygulanması ve aynı Yasanın 53. maddesindeki hak yoksunluğu yaptırımına da hükmolunması,

3-Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere; aynı takvim yılında farklı dönemlerde birden çok sahte faturanın düzenlenmesi nedeniyle faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler de dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,