Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/51 K.2013/7896

Katılan tarafın suça konu senedin kendileri tarafından imzalanıp sanığa verildiğine ilişkin kabulü karşısında; eylemin TCK'nun 209/1. maddesindeki suçu ve 24.03.1989 gün ve 1988/1-1989/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında açıklanan “açığa imzalı ve yazısız bir kağıda sahibinin zararına olarak hukuki hüküm ifade eden bir muamele yazıldığı ve yazdırıldığı iddiasının HUMK’nun ayrık tuttuğu durumlar dışında tanıkla ispat edilemeyeceği, yazılı delille ispatının gerektiği” yönündeki karara göre mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiş,

dosya içinde aslı bulunan ve tarafları farklı olan bir adet senedin Adli Emanetin 2008/1577 sırasında kayıtlı ve eldeki dava ile bir ilgisinin bulunmadığı hususunun mahallinde dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Adli Emanetin 2008/1575 sırasında kayıtlı suça konu senedin ilgili olduğu icra dosyasına iadesi yerine yazılı şekilde delil olarak saklanmasına karar verilmesi,