Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/6112 K.2012/11768

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK.nun olaya ilişkin tüm hükümleri uygulanıp, cezaların kişiselleştirilmesinden sonra sonuç cezalar birbirleriyle karşılaştırılmak suretiyle lehe Yasanın tespiti ile hapis cezasının ertelenmesi halinde 5237 sayılı TCK.nun 51/3. maddesinde öngörülen deneme süresi 765 sayılı TCK.nun 95. maddesinde öngörülen sürelerden daha az ise de;

deneme süresinin iyi halli geçirilmesi halinde hükmolunan cezanın, 5237 sayılı TCK.nun 51/8. maddesine göre infaz edilmiş sayılacağı, 765 sayılı TCK.nun 95/2. maddesine göre ise esasen vaki olmamış sayılacağından, 647 sayılı Yasanın 6. maddesi 765 sayılı TCK.nun 95/2. maddesiyle birlikte değerlendirildiğinde sonuçları itibariyle lehe olduğu ve 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde düzenlenen ve hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanması gereken hak yoksunlukları nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun sanık aleyhine olduğunun gözetilmemesi ve teselsül nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 80. maddesinin,

takdiri indirim ile ertelemenin ise 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesi gereğince karma uygulama yapılması yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususlarda 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi olanaklı olduğundan, hüküm fıkrasının 3. parağrafdaki “TCK.nun 62.” ibaresi çıkarılarak yerine “765 sayılı TCK.nun 59/2” ibaresinin eklenmesine, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı 5. parağrafın karardan tamamen çıkarılmasına,