Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/65 K.2012/3733

1-Aydın Vergi Dairesi Başkanlığının 10.04.2007 tarih B.07.1.GİB.+.09.80. 01-8749 no'lu 2005 hesap dönemine ait defter ve belge isteme yazısının 21.04.2007 tarihinde usulüne uygun olarak sanığa bizzat tebliğ edilmesi karşısında, aynı hususa ilişkin yeniden tebliğ edilen 18.01.2008 tarihli defter ve belge isteme yazısının geçersiz bulunduğu, suç tarihinin ilk yazının tebliğ edildiği tarihten 15 gün sonrası olan 07.05.2007 tarihi olduğu anlaşılmakla, gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği tarihin 07.05.2007 yerine (2005) şeklinde yanlış olarak yazılması,

2-213 sayılı Vergi Usul Kanununun suç tarihinde yürürlükte bulunan 359/a-2. maddesinde yüklenen suçun cezası 6 aydan 3 yıla kadar hapis olarak öngörüldüğü ve 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile yapılan değişiklikle 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinde asgari ücret esasından vazgeçildiği ayrıca hükmolunan hapis cezasının ertelenmesinin her iki düzenlemede de mümkün olduğu gözetilip buna göre kararın gerekçe bölümünde 01.06.2005 günü yürürlüğe giren 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca,

denetime olanak sağlayacak şekilde olay tarihinde yürürlükte bulunan ve sonradan yürürlüğe giren yasa hükümleri olaya uygulanarak bulunacak sonuç cezaların karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerekirken, denetime olanak sağlayacak şekilde somut karşılaştırma yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu’nun 02.03.2010 gün ve 2010/9-47 esas, 2010/45 karar sayılı ilamı ile dairemizin benzer nitelikteki yerleşik kararlarında belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için objektif ve subjektif koşulların bir arada bulunmasının gerektiği, sanığın daha önce kasıtlı başka suçtan sabıkasının bulunmadığı böylece yasanın aradığı objektif unsurun somut olayda bulunduğunun anlaşıldığı,

bu durumda dava konusu edilen defter ve belgelerin ibraz edilmemesi suçu nedeniyle oluşmuş somut kamu zararı bulunup bulunmadığı araştırılıp, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, objektif ve subjektif şartlar irdelenmeden, “şartları oluşmadığından CMK 231. maddesinin uygulanmasına kanunen ve taktiren yer olmadığına” ve sanık savunmanı tarafından talep edildiği halde takdiri indirim, erteleme hükümleri tartışılmadan, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeksizin “başkaca artırıma ve indirime kanunen ve takdiren yer olmadığına” karar verilmesi,