Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/651 K.2012/3091

Yapılan yargılamaya, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, 5237 sayılı TCK.nun 7 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca uygulanması gereken 765 ve 5237 sayılı TCK hükümleri olaya uygulanarak lehe yasa belirlendikten sonra karar verilmiş, CMK.nun 231. maddesinin uygulanma nedenleri gösterilmiş olduğundan, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan, sanık ...'nın sübutun bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, suç vasfına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.01.2009 gün ve 219/6 sayılı kararında da açıklandığı üzere.

765 sayılı Yasanın 95/2. maddesi uyarınca verilen aynen infaz kararı, hükmün bir parçası olmayıp, dolaylı bir sonucu olması, aynen infaza ikinci hükmü tesis eden mahkemece karar verilebileceği gibi, erteli mahkumiyete karar veren mahkemece de ikinci hükmün kesinleşmesi üzerine yapılan ihbar sonucu karar verilebileceği, önceki erteli mahkumiyetler yönünden de 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın 7 ve 5252 sayılı Yasanın 9. maddeleri ile 5728 sayılı Yasayla değişik CMK.nun 231. maddesi uyarınca uyarlama kararı verilmesi zorunluluğunun bulunması karşısında;

uyarlanmayan hükümler yönünden aynen infaz kararı verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde sanık ... hakkında İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2004 gün ve 2004/115 E, 2004/121 sayılı kararı ile hükmolunan kesinleşmiş cezanın 765 sayılı Yasanın 95/2. maddesi uyarınca aynen infazına karar verilmesi, yasaya aykırı ise de;