Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/6805 K.2013/13148

I- Katılanın, sanık ...'na yönelik temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde

Mahkemenin 23.06.2005 gün, 2003/161 esas ve 2005/81 karar sayılı ilamıyla verilen ve usulüne uygun olarak tebliğ edilen beraat hükmü sanık ... yönünden temyiz edilmeden kesinleşmiş olup, 06.10.2009 günlü kararda sanık ... yönünden temyizen incelenecek bir hüküm bulunmadığından, katılanın konusu olmayan temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelen katılan ile sanık müdafiinin temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafii ve katılanın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesi uyarınca lehe yasa belirlenirken suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’ nun ilgili tüm hükümleri uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılmasında 765 sayılı TCK'nun 342/1, 59 ve 5237 sayılı TCK'nun 204/1, 62, 53. maddeleri gereğince hükmolunan sonuç cezalar eşit belirlenmesine rağmen, aleyhe temyiz bulunması nedeniyle 765 sayılı TCK’nun uygulanması durumunda tekerrüre esas sabıkası bulunan sanığın cezasında, anılan Yasanın 81. maddesi gereğince arttırım uygulanacağından 765 sayılı TCK hükümlerinin sanık aleyhine sonuç doğuracağı, mahkemenin kabulüne göre 5237 sayılı TCK'nun 204/1, 62, 53. maddelerince belirlenecek sonuç cezanın daha lehe olduğunun gözetilmemesi;

Yasaya aykırı ise de; kararın gerekçesinde her iki yasaya göre somut uygulama yapıldığı cihetle yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından “765 sayılı TCK.nun 342/1, 59” ibareleri çıkartılıp yerlerine “5237 sayılı TCK.nun 204/1, 62” maddelerinin yazılması ve “aynı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine,