Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/6882 K.2012/10059

Sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kamu davası açıldığı, dosya içinde bulunan vergi tekniği raporuna göre, sanığın dava konusu şirketin kuruluşundan bu yana ortağı olup 30.07.2004 tarihinde şirket müdürlüğüne getirildikten sonra da şirketin KDV beyannamelerini vermeye devam ettiği ve en son KDV beyannamesinin 2004 yılı Aralık döneminde verilmesi nedeniyle, suç tarihinin Aralık 2004 olarak kabülü gerektiği gözetilmeden, gerekçeli karar başlığına 2004 olarak eksik yazılan suç tarihinin mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş, aynı takvim yılı içersinde değişik tarihlerde çok sayıda sahte fatura düzenleyen sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini ise aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Daha önce kasıtlı suçtan mahkum olması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5278 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK'nun 231/5. maddesinden yararlanamayacağı anlaşılan sanık hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

213 sayılı Vergi Usul Yasasının 359/b-1. maddesi uyarınca tayin olunan temel hürriyeti bağlayıcı cezadan 765 sayılı TCK.nun 59/2 ve 5237 sayılı TCK.nun 62. maddeleri uyarınca yapılan indirimler üzerine hükmolunan sonuç cezalar eşit ise de; 5237 sayılı TCK.nun uygulanması durumunda kararda gösterilmemiş olsa dahi uzun süreli hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak anılan Yasanın 53. maddesindeki hak yoksunluğunun uygulanması gerektiği nazara alındığında 5237 sayılı TCK.nun aleyhe olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,