Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/6915 K.2013/13206

Sanığın beraat eden ... ve ...'ın şirketlerine ait çeki onların rızaları hilafına ele geçirip doldurduğu, ciro edip mağdur ...’a verdiği olayda, dosya kapsamından beraat eden sanıkların çekin keşide edilmesine rızalarının bulunmadığının ve mağdur ...'ın da bu çeklerin sahteliğini bilmediğinin açıkça anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş, suça konu çekin dosyada delil olarak saklanması yönünde mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Resmi belgede sahtecilik suçunun cezası, 765 sayılı TCK'nun 342/1. maddesinde 2 yıldan 8 yıla kadar ağır hapis, 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesinde ise 2 yıldan 5 yıla kadar hapis olarak öngörülmesine karşın, temel cezanın alt sınırdan tayini halinde 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinde düzenlenen ve kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanan güvenlik tedbirlerinin 765 sayılı TCK.nun da bulunmadığı ve 5252 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca kanunlarda öngörülen “ağır hapis” cezalarının “hapis” cezasına dönüştürüldüğü dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nun aleyhe sonuç doğurduğu gözetilmeden,

cezanın nevi ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı Yasa hükümlerinin lehe olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı ise de yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasa'nun 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasa'nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nun uygulanmasına ilişkin ibarelerin çıkartılarak,