Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/6917 K.2012/17296

Ek Karar; Temyizin süresinden sonra yapıldığından reddine

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre, yapılacak tebligatın geçerlilik koşulları Tebligat Tüzüğü'nün 28. maddesinde gösterilmiş olup, anılan maddeye göre "adreste bulunmama sebeplerini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, zabıta amir ve memurları ile ihtiyar kurulu veya meclis üyeleri ve muhtardan tahkik edilerek beyanlarının tebliğ tutanağına yazılıp altının imzalatılması, imzadan kaçınma halinde de bu durumun yazılarak imzalanması" gerekmekte olup;

sanık adına gönderilen tebligat evrakının 7201 sayılı Kanunun 21. maddesine göre tebliğine ilişkin tebligat parçasında, sanığın adreste bulunmama sebebi belirtilmediği gibi muhataba haber vermesi için bilgi verilen komşusu olarak gösterilen kişinin de kim olduğu gösterilmeden” 4 nolu” denilmekle yetinilmesi karşısında Tebligat Kanununun 21 ve Tüzüğün 28. maddelerine uygun sanığa yapılmış bir tebligat bulunmadığı ayrıca Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2, CMK’nun 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca; hüküm ve kararlarda;

başvurulacak kanun yolu, başvuru yapılacak mercii, başvuru şekli ve süresi ve "bu sürenin ne zaman başlayacağının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde" gösterilmesi gerektiği cihetle; ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 09.02.2010 gün ve 2010/6-26 ve 18 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen hükümde temyiz süresinin başlangıcının "...ilgililerin kararı öğrendiği günden itibaren..." denilmek suretiyle sanığı yanıltıcı biçimde gösterilmiş olması nedeniyle sanığın 14.12.2010 günlü karara yönelik 03.02.2011 havale tarihli temyizinin yasal süresi içinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Hükümde gösterilmemiş ise de kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluğunun infazda gözetilmesi mümkün görülmüştür.