Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/7194 K.2013/13327

I- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; bozmaya uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonunda, sanıklar ..., ... ve ...'a yüklenen "görevi ihmal", sanık ...'ye yüklenen "görevi kötüye kullanmak" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4. maddesinde öngörülen dava zamanaşımının kesici son işlem olan sanıkların sorgu tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince

Sanık ...'ın kendisini alacaklı, katılan ...'u borçlu gösteren 50.000.000.000 TL bedelli iki adet sahte bono düzenleyip katılan aleyhine icra takibinde bulunmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia olunması,

sanığın 30/10/2003 tarihli savcılık ifadesinde, katılana ait Alanya'daki dairesini 65.000 Dolara aldığını, parasını hemen ödediğini, ancak katılanın devrini gerçekleştirmediğini söylerken, kovuşturma sahasında ise, katılanın 25.000 Dolara arabasını, 35.000 Dolara ise Alanya'daki dairesini almak için anlaştıklarını, 2.000 Dolar kapora verdiğini, yaklaşık 1 ay sonra da paranın geri kalanını verdiğini, katılanın devir işlemlerine yanaşmaması üzerine sözleşme yaptıklarını savunarak aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunması,

katılanın ise tüm yargılama safhalarında, sanıktan para almadığını, sanığa borcu bulunmadığını, ticari bir ilişkisinin olmadığını beyan etmesi, sanığın suç tarihi itibariyle katılandan 100.000 TL alacaklı olduğuna dair somut delil sunamaması, gerekçede de, sanığın katılana suça konu senetlerin miktarı kadar olmasa da bir miktar para verdiğinin kabul edilmesi karşısında;

sanığın sübut bulan fiilinin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 342/1. maddesi kapsamında "resmi belgede sahtecilik" suçunu oluşturacağı gözetilmeden uygulama yeri bulunmayan anılan Yasanın 347. maddesi kapsamında "sahih bir keyfiyetin esbabı sübutiyesini tedarik maksadıyla sahtecilik" kabul olunup kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,