Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/7452 K.2012/7821

Kararın gerekçe bölümünde 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK. İle sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun olaya ilişkin tüm hükümleri ayrı ayrı uygulanıp, cezaların kişiselleştirilmesinden sonra elde edilen sonuçların denetime imkan verecek şekilde karşılaştırılması suretiyle 765 sayılı TCK.nun lehe olduğunun belirlenmiş olmasına rağmen kişiliği, sabıkalı oluşu, katılanın zararının karşılanmamış olması nedeniyle olumlu kanaate ulaşılmayan sanık hakkında erteleme hükmünün uygulanmayacağına karar verilirken, 647 sayılı Yasanın 6. maddesi yerine, 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına denilmesinin, mahallinde düzeltilmesi olanaklı maddi hata olduğu kabul edilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştirilen husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin suçu unsurları itibariyle oluşmadığına ve soruşturmanın eksik yapıldığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 07.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.