Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/7464 K.2012/11330

213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1 ve 765 sayılı TCK.nun 80, 59. maddeleri uyarınca 17 ay 15 gün hapis cezasına ve 5237 sayılı Yasanın 53/1. maddesinde belirtilen haklardan yoksunluğa hükmedilmesine, 2- Sanık ... hakkında; beraate hükmedilmesine dair

I-Katılan vekilinin sanık ... ... hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin eksik soruşturma yapıldığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, II-Sanık müdafiinin sanık ... hakkında 2004 takvim yıllında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise;

1-5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve özel daire kararlarında açıkça belirtildiği üzere; sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı yasayla yapılan değişiklikten önceki haliyle 213 sayılı VUK, 765 sayılı TCK ve 5237 sayılı TCK’nun hükümleri ile 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasayla yapılan değişiklikten sonraki haliyle 213 sayılı VUK ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan yasa belirlenip, yürürlük tarihlerine göre yasaların blok halinde uygulanması gerektiği gözetilmeden,

cezanın 5728 sayılı Yasayla yapılan değişiklikten önceki haliyle 213 sayılı VUK’nun 359/b-1. maddesi uyarınca 18 ay hapis cezası olarak belirlenmesinin ardından, 765 sayılı TCK’nun 80 ve 59. maddelerinin tatbiki ile tespit edilen 17 ay 15 gün hapis cezasının 5237 sayılı Yasanın 51. maddesinin şartları oluşmadığından bahisle ertelenmemesi ve aynı Yasanın 53. maddesinde gösterilen hak yoksunluklarına hükmedilmesi suretiyle karma uygulama yapılması,

2- Kabule göre de;

a-Zararın giderilmesi, suçun işleniş biçimi gerekçe gösterilerek alt sınırdan ceza tayini ve sanığın “mahkemeye karşı saygılı tutumu” gerekçe gösterilerek 765 sayılı TCK’nun 59. maddesi gereğince cezadan indirim yapıldığı halde, adli sicil kaydına göre sabıka kaydı bulunmayan sanık hakkında, "suçun işleniş biçimi ve sanığın tutum ve davranışları" şeklindeki soyut ifadeler dayanak gösterilerek "yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu vicdani kanaat oluşmadığı" şeklindeki gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilerek hükümde çelişki yaratılması,

b-5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası gereğince c bendi gereğince, sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğu gözetilmeden, fıkranın tamamını kapsar biçimde karar verilmesi,