Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/7959 K.2012/10051

Sanık ...'in yokluğunda verilen 30.12.2003 tarih, 2001/195 esas, 2003/299 karar sayılı mahkumiyet hükmünün sorgusunda bildirdiği adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca 05.03.2004 tarihinde tebligat yapılmış ise de, bu adrese adli mercilerce daha önce bir tebligatın yapılmamış olması karşısında, geçerli bir tebligattan bahsedilemeyeceği gibi ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.06.2009 gün, 5-81/196 sayılı kararında gösterildiği üzere, CMK.nun 232/6 ve 34/2. maddelerine uygun olarak kararda temyiz süresinin başlangıcının usulüne uygun olarak gösterilmemesi nedeniyle 2001/195 esas, 2003/299 karar sayılı,

30.12.2003 tarihli hükmün henüz kesinleşmediği, dosyada vekaletnamesi bulunan sanık müdafinin 17.12.2004 tarihli dilekçesinin temyiz istemi niteliğinde ve süresinde olduğu kabul edildiği cihetle; ilk hükmün kesinleşmemesi nedeniyle bundan sonra mahkemece aynı sanık hakkında verilen 15.02.2011 tarih, 2001/195 esas, 2003/299 sayılı uyarlama kararının yok hükmünde olduğu belirlenerek 30.12.2003 tarihli hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği” suçunun 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren ve sanık lehine olan 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesinde öngörülen hapis cezasının üst sınırı itibariyle tabi olduğu, aynı kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 15.12.1998 tarihinden ve yine sanığa yüklenen "dolandırıcılık" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte olan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama