Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/8252 K.2012/12662

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.02.2007 gün, 46/39 ve 29.05.2007 gün, 114/113 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, 5271 sayılı CMK.nun 232. maddesinin 6. fıkrası uyarınca, hüküm fıkrasında kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığı, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerektiği, aynı Kanunun 34. maddesinin 2. fıkrasında da, kararlarda başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekillerinin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde gösterilmesinin zorunlu olduğu belirtilmiş olup;

mahkemenin 01.12.2009 tarih ve 2009/592 değişik iş sayılı temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararında başvuru yolunun "itiraz" olarak yanlış belirtilmesi nedeniyle temyiz süresinin dolduğundan söz edilemeyeceği cihetle, sanığın temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyizinin süresinde yapıldığının kabulü; sanığın yokluğunda verilen 24.09.2008 tarih ve 2004/477 Esas, 2008/292 sayılı kararın, 31.10.2008 tarihinde "birlikte sakin annesi ...'ye" yapıldığı belirtilen tebliğ işlemi, sanığın dilekçesinde de "..."nin annesi olmadığını iddia etmesi,

dosyada mevcut nüfus kaydına göre anne adının "... " olması karşısında usulsüz ve hukuken geçersiz olduğu, bu itibarla temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğunun kabulü ile 11.12.2009 ve 13.05.2010 tarihli sanığın "temyiz isteminin reddine" dair ek kararlar kaldırılarak yapılan incelemede gereği görüşüldü;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2001 ve 2002 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4,