Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/8483 K.2013/12383

Sanığın temyiz isteminin "resmi belgede sahtecilik" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne münhasır olduğu görülerek yapılan temyiz incelemesinde; 1-Sanığın, sahte belgelerle çek hesabı açtırırken kullandığı sahte noter imza sirkülerinin, kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli belgelerden olduğu gözetilerek 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca lehe yasanın sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nun 204/1-3. maddeleri ile 765 sayılı TCK'nun 342/2, 80. maddeleri uyarınca uygulama yapılarak ortaya çıkan sonuçların karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2-Kabule göre de;

Kararın gerekçe bölümünde; resmi belgede sahtecilik suçundan lehe yasanın tespiti için yapılan karşılaştırmada," eylemin 765 sayılı TCK’nun 342/1 ve 80. maddelerinde düzenlendiği ve yaptırım olarak 5237 sayılı TCK’nun 204/1. maddesiyle asgari açıdan aynı süreli hürriyeti bağlayıcı ceza öngörüldüğü, ancak gerek madde metni ve gerekse yerleşik Yargıtay içtihatları dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nun 43/1. maddesinin olayda uygulama alanı yok iken, 765 sayılı TCK'nun 80. maddesinin ise olayda uygulama imkanının mevcut olduğu,

bu halde teselsül sebebiyle cezanın artırımı imkanı bulunmayan TCK'nun 204/1. maddesinin sanık lehine sonuç doğurduğu belirtildikten sonra, bu madde uyarınca uygulama yapılırken temel ceza olarak teşdiden 2 yıl 6 ay hapis cezası belirlendiği cihetle, gerekçedeki açıklamaya göre 765 sayılı TCK'nun 342/1, 80. maddeleri uyarınca asgari hadden yapılacak uygulamanın lehe olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,