Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/8665 K.2013/13017

I-Sanık ... hakkında verilen karara yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi gereğince, “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kararı temyiz yasa yoluna tabi olmayıp, itiraza tabi olduğu ve 5271 sayılı CMK.nun 271/4. maddesi gereğince, merciin itiraz üzerine verdiği kararlar kesin olduğundan, sanık müdafiinin itiraz mercii olan Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.04.2011 gün 2011/566 Değişik İş sayılı “itirazın reddine” dair karara yönelik vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında verilen karara yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanığa yokluğunda verilen hükmün sorgusunda bildirdiği adresine 7201 sayılı Tebligat Yasasının 35. maddesi uyarınca yapılan tebliğ işleminin, daha önce adli mercilerce bu adreste usulüne uygun bir tebligat yapılmaması karşısında usulsüz olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin öğrenme üzerine 04.05.2011 tarihli temyizinin süresinde kabul edilip, mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin 27.05.2011 gün ve 2006/900 esas, 2010/663 sayılı ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede gereği görüşüldü:

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak:

Suç tarihinin senedin icra takibine konulduğu 14.02.2005 olduğu gözetilerek, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca; suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun olaya ilişkin tüm hükümleri ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçlar kararın gerekçe bölümünde denetime olanak verecek şekilde somut olarak gösterilip birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiği ve temel cezanın asgari hadden verilmesi nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 342/1, 59/2 ve 5237 sayılı TCK.nun 204/1, 62. maddeleri gereğince hükmolunan sonuç cezalar eşit ise de.

5237 sayılı TCK’nun uygulanması durumunda hapis cezasına mahkumiyetin doğal sonucu olarak anılan Yasanın 53. maddesindeki hak yoksunluğunun da uygulanması nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun aleyhe olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğunda hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün ve “5237 sayılı TCK'nun uygulanmasına ilişkin 204, 62 ve 51” ibarelerinin çıkartılarak yerine “765 sayılı Yasanın 342/1,