Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/880 K.2012/9081

Uyarlama kararları için duruşmalı inceleme olanağı bulunmadığından hükümlü müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317 ve 318. maddeleri (5271 sayılı CMK’nun 299/1. maddesi) gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 23.03.2010 gün ve 29/56 sayılı kararında açıklandığı üzere, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanmamasına yönelik kararlarda, takdir hakkının hatalı kullanıldığının olağan yasa yolu olan temyiz başvurusunda ileri sürülmesi olanaklı olup mahkemenin takdirine bağlı bulunduğu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanıp uygulanmayacağına yönelik yetkinin kullanılmasındaki takdir yanılgısının olağanüstü bir yasa yolu olan, yasa yararına bozma konusu yapılmasının mümkün olmadığı,

nitekim söz konusu başvurunun Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 25.10.2009 gün ve 2009/12400/60191 sayılı kararıyla kanun yararına bozma incelemesine konu edilmediği cihetle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyulmak suretiyle yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre önceki mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece duruşma açılarak önceki hükmolunan ceza ile uygulanması gereken 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkân verecek şekilde gösterilip

birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş, erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması müesseselerinin uygulanmama nedenleri gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan hükümlü müdafinin, Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararının önceki hükümleri tamamen ortadan kaldırdığı için artık esastan yargılama yapılması gerektiğine, suçun zamanaşımına uğradığına, mahkemenin yanlı davrandığına, 765 sayılı TCK'nun 59. maddenin uygulanmaması,