Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/909 K.2013/7862

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Sürücü belgelerinin kanun hükmü gereği sahteliği sabit olana kadar geçerli olan evraklardan olmadığı, buna rağmen mahkemece hükmün gerekçe kısmında belgenin bu tür belgelerden olduğu kabul edildiği halde, 5237 Sayılı TCK'nun 204/1. maddesinden hüküm kurulmak suretiyle hükümle gerekçe arasında çelişkiye neden olunması,

2- Sahte belgeyi kullanma suçlarında suç tarihinin belgenin ele geçtiği tarih olacağı dolayısıyla somut olayda 31.10.2006 olduğu gözetilmeden, sürücü belgesinin düzenlendiği tarihin suç tarihi olduğunun kabulüyle lehe yasa değerlendirmesi yapılması,

3- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 gün ve 2008/250-13 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK.nun 231/6-c madde ve bendinde işaret olunan zarar kavramının, kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, zarar koşulunun ancak zarar suçlarında dikkate alınması gereken bir unsur olduğu, suça konu sahte sürücü belgesinin kullanılması şeklinde gerçekleşen eylemde;

somut bir zarardan söz edilemeyeceği ve mahkemece sanığın yeniden suç işlemeyeceği yönünde kanaat de belirtilmiş olması karşısında, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi