Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/9126 K.2012/19798

Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 26.07.2005 tarihli uyarlama talebi üzerine, duruşma yapılmaksızın dosya üzerinden verilen mahkemenin 07/10/2005 tarih 2002/362 Esas ve 2003/12 Karar sayılı ek kararı ile 765 sayılı Yasanın 5237 sayılı Yasaya göre lehe olduğu gerekçesiyle yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek yasa yolunun itiraz olarak gösterilmesi nedeniyle hükümlünün 28.11.2005 tarihli dilekçesi üzerine, mercii Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.12.2005 gün 2005/924 Müt. sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilmiş ve mahkemece ek kararda başvurulabilecek yasa yolu itiraz olarak gösterilmiş ise de.

5252 sayılı Yasanın 9. maddesine göre ister genel prensip uyarınca duruşmalı yargılamada, isterse evrak üzerinden yapılan inceleme sonucunda verilmiş bulunsun, sonraki lehe Yasa nedeniyle yapılan uyarlama yargılamasında verilen kararlar hüküm niteliğinde olduklarından, 1412 sayılı CMUK.nun 305. maddesinde belirtilen istisnalar dışında temyiz yasa yoluna tabi olduğu cihetle; itiraz üzerine verilen kararın hukuken geçersiz hükümlünün süresinde yapılan 28.11.2005 tarihli başvurusunun temyiz niteliğinde kabulü gerektiği belirlenerek yapılan incelemede gereği görüşüldü:

Daha önce kasıtlı suçtan kesinleşmiş mahkumiyeti bulunması nedeniyle karar tarihinden sonra 08.02.2008 günü yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan hükümlü hakkında.

5252 sayılı Yasanın 9/1. maddesi uyarınca herhangi bir değerlendirme ve takdir gerektirmeden dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun hükümlünün ... isimli kişi adına muhtarlıktan aldığı belge ile Yıldırım İlçe Nüfus Müdürlüğünden suça konu sahte nüfus cüzdanını alıp suç tarihinde başka bir suç nedeniyle yakalandığında görevlilere ibraz etmekten ibaret eylemine uygulanması gereken 204/1, 62. maddelerinin cezanın alt sınırdan tayini halinde dahi açıkça hükümlü aleyhine olması nedeniyle uyarlama talebinin reddine, yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına,