Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/9385 K.2012/15268

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin zamanaşımı süresinin gerçekleştiğine, sanığın eli mahsülü bir belge olmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sanığın; katılana suça konu iki adet çeki aynı anda verdiğinin anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinde, 765 sayılı TCK'nun 80. maddesinden farklı olarak "değişik zamanlarda" denilmesi sebebiyle aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığından, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca 765 sayılı Yasanın 342/1 ve 5237 sayılı Yasanın 204/1. maddeleri gereğince temel ceza 3 yıl hapis olarak tayin edildiğinden 5237 sayılı Yasanın 43. maddesinin uygulanmaması nedeniyle 5237 sayılı TCK lehe olduğu halde, 765 sayılı TCK'nun 342/1, 80, 59, maddeleri uygulanarak yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı ise de;

yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğu ve mahkumiyetin yasal sonucu olan hak mahrumiyetleri kararda gösterilmemiş olsa bile infazda re'sen uygulanacağı, kazanılmış hakka konu olmayacağı dikkate alınarak ve sonuç ceza miktarı itibariyle 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesi uygulanamayacağından; hüküm fıkrasından 765 sayılı TCK'nun 342/1. maddesi çıkartılıp yerine “5237 sayılı TCK'nun 204/1.” maddesinin eklenmesi suretiyle temel cezanın 3 yıl hapis olarak belirlenmesine,

teselsüle ilişkin 765 sayılı TCK'nun 59 ve 80. maddelerinin uygulamasına ilişkin bölümlerin tümden çıkartılıp, hükmolunan 3 yıl hapis cezasından 5237 sayılı Yasanın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın sonuç olarak 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve ücreti vekalete ilişkin bölümden önce gelmek üzere "sanığın 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine,