Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/942 K.2013/8786

I- Sanığın mağdur şirkete ait bonoları sahte olarak düzenlediğinin iddia ve kabul olunduğu, dosyadaki senet fotokopilerinden ise bu senetlerin tanzim tarihlerinin bulunmadığı anlaşılmakla, sahtecilik suçlarında aldatıcılık özelliğinin tespitinin hakime ait olduğu cihetle, suça konu bonoların getirtilerek duruşmada incelenip özellikleri duruşma tutanağına yazıldıktan ve denetime olanak verecek şekilde dosyada bulundurulduktan sonra iğfal kabiliyeti bulunup bulunmadığı tespit edilerek, unsurlarının tam olmaması halinde sanığın eyleminin özel belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilerek,

sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, suça konu belge dosya içerisinde bulundurulmadan ve aldatıcılık özelliği taşıyıp taşımadığı konusunda bir tespit de yapılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

II- Kabule göre de

1- 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesi uyarınca; “bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi” durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup, senetleri alan Ahmet Kırbayır'ın hazırlıktaki beyanından senetlerin aynı anda verildiğinin anlaşılması karşısında; somut olayda zincirleme suç hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı ancak sahte belge sayısı ve çeşidi dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Hükmolunan hapis cezasının yasal sonucu olan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmaması,

3- Atılı suça konu belgenin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi gerekirken bu konuda hüküm kurulmaması,