Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/9734 K.2012/17030

1-Sanığın, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçları ile ilgili hükümlere yönelen temyizinin incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi oldukları, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan,

sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Sanığın, defter ve belge gizlemek ve 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarından mahkûmiyetine ilişkin hükümlere yönelen temyizinin incelenmesine gelince:

Defter ve belge gizlemek suçu yönünden 213 sayılı Yasanın 139. maddesine göre incelemenin işyerinde yapılması gerektiği, 31.01.2006 gün ve VDENR-2006/633/2 sayılı vergi suçu raporu ile ekindeki vergi tekniği raporu içeriğinden ticari faaliyetine devam ettiği anlaşılan sanığa defter ve belgelerin ibrazı için yapılan tebligatın, işyerinin şubesi olarak beyan edilen İstanbul Caddesi Kavaklı ....

Büyükçekmece/ İstanbul adresinde 19.12.2005 tarihinde yapıldığı, sanığın da defter ve belgeleri daha önceden İstanbul Emniyet Müdürlüğü Mali Şube Müdürlüğüne teslim ettiğini savunmasına göre; sanığın 2003 takvim yılı hesaplarının dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulup, buna ilişkin bir tespiti varsa belgesini dosyaya ibrazının istenmesi aksi takdirde, yapılan tebligatın hukuki geçerliliğinin bulunmayacağı gözetilmeden ve sanığın,

suça konu ibrazı talep edilen defter ve belgeleri suç tarihinden önce İstanbul Emniyet Müdürlüğü Mali Suçlar Bürosuna teslim ettiği yönündeki savunmasının geçerliliği de araştırılmadan ayrıca sanığın, suça konu edilen 2005 takvim yılında sahte faturalar düzenlediği iddia edilmesine karşın, anılan vergi suçu raporu ile ekindeki vergi tekniği raporuna göre hangi sayılı faturaların ne zaman ve kim adına düzenlendiklerinin belirlenmediği anlaşılmakla; sahte olduğu iddia olunan faturalar araştırılarak,

adlarına fatura düzenlendiği iddia edilen şirket veya gerçek kişiler tespit edilip haklarında bu faturalardan dolayı kamu davaları açılıp açılmadığı sorulup, varsa celbiyle incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin bu dosyaya aktarılması, gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler dinlenerek sözü edilen faturaları kimden ve hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve bunlarla ilgili belgeler olup olmadığı,

sanığı tanıyıp tanımadıkları hususlarınında dinlenip, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden satıcı ile alıcı arasında mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan şirket banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler olup olmadığı karşılaştırmalı inceleme yaptırılıp, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,