Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/982 K.2012/4393

Dairemizin 09.02.2009 gün ve 2009/699 sayılı kararında sanığın eyleminin üç ayrı suçu oluşturduğu ancak aleyhe temyiz bulunmadığından eleştiri konusu yapıldığı gözetilmeden yeniden kurulan hükümde de sanığın üç kez mahkumiyetine karar verilmişse de kazanılmış hak gözetildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamış, “dolandırıcılık" suçlarında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısını, TCK.nun 52/2. maddesine göre hapis cezasına nazaran "farklı gerekçelere" dayanarak alt sınırdan uzaklaşıp belirleyen mahkemenin hapis cezalarını ise alt sınırdan tayin edilmesine ilişkin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bu düşünceye iştirak olunmamıştır.

Bozmaya uyularak toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezaları artırıcı sebeplerin bulunmadığı ve cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hükümler verilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin suçun unsurlarının oluşmadığına,