Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/11461 K.2014/294

Görevi kötüye kullanmak suçundan; mahkumiyet

Temyiz dilekçelerinin kapsamına göre katılan vekili ve sanık müdafiinin tüm hükümlere yönelik temyiz taleplerinin olduğu, sanık müdafiinin resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat kararının gerekçesine itirazda bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü;

1- Yüklenen resmi belgede sahtecilik suçunun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin, suçun sübut bulduğuna, sanık müdafiinin ise, gerekçenin hatalı olduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık müdafii ve katılan vekilinin "görevi kötüye kullanmak" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “görevi kötüye kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi olan 25.12.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan,