Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/11949 K.2013/12482

Suç tarihinden önce kasıtlı suçtan kesinleşmiş mahkumiyeti bulunması nedeniyle 08.02.2008 günü yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine: ancak;

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca lehe yasa belirlenirken suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun ilgili tüm hükümleri olaya ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı, her ne kadar mahkemece lehe yasa karşılaştırması yapılırken suça konu tebligatın “kanun hükmü gereği sahteliği sabit olana kadar geçerli belgelerden” olmadığı, dolayısıyla eylemin 765 sayılı TCK'nun 342/1 ve 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesi kapsamındaki memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği suçunu oluşturduğu,

sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nun 342/1, 59/2 ve 5237 sayılı TCK.nun 204/1 ve 62. maddeleri gereğince hükmolunacak cezaların alt sınırdan tayini durumunda, 5237 sayılı TCK’nun uygulanması durumunda hapis cezasına mahkumiyetin yanında anılan Yasanın 53. maddesindeki hak yoksunluğunun da uygulanması gerekeceği ve 765 sayılı Yasa ile yapılacak uygulamanın açıkça sanık lehine olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı;

Sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;