Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/12092 K.2013/12624

Mahkemece yapılan lehe aleyhe kanun karşılaştırılması kapsamında, 765 sayılı TCK'nun 95/2. maddesinin karşılığının 5237 sayılı Kanunda olmaması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun lehe olduğu belirtilmişse de, 765 sayılı TCK'nun 95/2. maddesinin karşılığının 5237 sayılı TCK'nun 51. maddesi olduğu ancak sanık hakkında 765 sayılı TCK hükümlerinin uygulanması durumunda aynı kanunun 95/2. maddesi gereğince sanığın tenfize esas adli sicil kaydının da bulunduğu değerlendirildiğinde 765 sayılı TCK'nun uygulanması aleyhe olacağından bu husus karşı temyiz olmadığından bozma konusu yapılmamıştır.

Suçtan önce kasıtlı bir başka suçtan mahkûmiyeti bulunması nedeniyle hakkında 5728 sayılı Yasayla değişik CMK’nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında, yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün yerine "Sanığın 5237 sayılı TCK' nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki haklarından koşullu salıverilme tarihine,