Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/13087 K.2013/12461

Her ne kadar kararda başvurulacak yasa yollarına ilişkin bildirimde, temyiz süresinin başlangıcı gösterilmemiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13.03.2012 gün 2011/6-386 Esas, 2012/99 sayılı kararında belirtildiği gibi yoklukta verilip tebliğ edilen hükme ilişkin olarak temyiz süresinin, tebliğ tarihinden itibaren işlemeye başlayacağı, kararın sonuç kısmındaki bildirimde "tebliğden itibaren" kelimelerine yer verilmemesinin, sanık ve müdafii açısından yasa yolu süresinin tebliğ ile işlemeye başlayacağı gerçeğini değiştirmeyeceği ve bu halde süre başlangıcında tereddüde düşürüldüğünden söz edilemeyeceğinin anlaşılması karşısında;

Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün 13.07.2010 tarihinde sanık müdafiine, 12.08.2010 tarihinde de sanığa tebliğ edildiği, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 11. maddesine göre vekille takip edilen işlerde vekile yapılan tebligatın esas alınması gerektiği, temyiz süresinin sanık müdafiine yapılan tebliğden itibaren başlayacağı, gereksiz şekilde sanığa yapılan ikinci tebligatın yeni temyiz süresi vermeyeceği cihetle, sanık ve müdafiinin yasal süresi geçtikten sonra 21.01.2011 ve 27.01.2011 havale tarihli dilekçelerle vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 09.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.