Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/13287 K.2013/12156

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “yalan beyanda bulunmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK’nun 102/4 maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, son kesici işlem olan sanığın sorgusunun yapılmasına yönelik yakalama kararının verildiği 27.07.2006 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 04/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.