Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/143 K.2014/18075

1- Sanığın, gerçekte müşteki A..

G..'ye ait olup suç tarihinden önce 11.12.2005 tarihinde çalınan suça konu araç üzerinde takılı şekilde kullandığı 34 HRA 99 sayılı plakalardan birini sahte düzenleyip kullandığının iddia ve kabul edilmesi, Adana Kriminal Polis Laboratuvarınca düzenlenen 24.01.2007 tarihli raporda, suça konu plaka üzerinde Emniyet Genel Müdürlüğü ve T.Ş.O.F mühürlerinin bulunmadığının belirtilmesi, suç tarihinde yürürlükte bulunan 18.07.1997 tarih ve 23053 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 30. maddesine göre;

tescil plakalarında, işlemi yapan tescil kuruluşu ile plaka basım işlemini gerçekleştiren kuruluşun mühürlerinin bulunmasının, anılan maddede 09.09.2011 gün ve 28049 sayılı R.G. yayımlanan Yönetmeliğin 3. maddesiyle yapılan değişiklikle de bu tarihinden itibaren yalnızca tescil kuruluşunun mührünün bulunmasının zorunlu olduğunun hüküm altına alınması, mahkemece plaka incelenmeden kararın verilmiş olması karşısında;

sahtecilik suçlarında aldatıcılık özelliğini belirleme yetkisinin hakime ait olduğu cihetle, suça konu plaka getirtilerek duruşmada incelenip özellikleri tutanağa yazıldıktan ve denetime olanak verecek şekilde dosyaya konulduktan sonra iğfal kabiliyeti bulunup bulunmadığı yöntemince araştırılıp karar yerinde tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2- Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23.02.2010 gün 2009/6-230 esas ve 2010/32 sayılı kararında da açıklandığı üzere; uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nun 51/3. maddesi uyarınca belirlenecek denetim süresinin hükmolunan hapis cezası süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

3- Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,