Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/15089 K.2015/28637

1- Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında da belirtildiği üzere, belgede sahtecilik suçlarında önceden verilen rıza üzerine borçlu yerine onun imzasının atılmasında zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket

edilmediğinden suç kastından söz edilemeyeceği, rızanın açık veya zımni olabileceği cihetle; sanık T.. K..'ın tüm aşamalarda çek hesabının kardeşi olan M.. K..'a ait olduğunu ve onunla aralarında 10.06.2005 tarihli protokol yaptıklarını ve onun bilgisi dahilinde çek düzenlediğini savunması karşısında, gerçeğin ve suça konu çekin sanık tarafından kardeşi M.. K..'ın bilgisi ve rızası üzerine düzenlenip düzenlenmediğinin tespiti bakımından; çeklerde keşideci görünen M..

K..'ın savunma doğrultusunda beyanının alınması ile sanık T.. K..'ın, kardeşi adına daha önce imzalanıp ödenen çekler olup olmadığı ilgili bankadan araştırılıp gerektiğinde çek/çeklerin verildiği kişilerde tanık olarak dinlenmesinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

a) İddianamede TCK'nun 43/1. maddesinin uygulanması talep edilmesine rağmen bu konuda herhangi bir karar verilmemiş olması,

b) Adli Emanetin 2010/5937 sırasına kayıtlı çekler hakkında bir karar verilmemesi,

c) 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine, maddede sayılan diğer haklardan cezanın infazı

tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca