Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/15291 K.2015/28247

Resmi belgede sahtecilik suçunun oluşabilmesi için düzenlenen veya değiştirilen ya da kullanılan belgenin, gerçek bir belge olduğu konusunda kişiyi yanıltıcı nitelikte olması gerekir. Aldatıcılık özelliği bu suçun temel unsuru olup, özel bir incelemeye tabi tutulmadıkça gerçek olmadığı anlaşılamayan belge, sahte belge olarak kabul edilmelidir. Sahteciliğin kişileri aldatacak nitelikte (nesnel) olup olmadığı ve beş duyuyla ilk bakışta anlaşılabilir olup olmadığı, şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde, başkasına ait nüfus cüzdanına kendi fotoğrafını yapıştırıp kullanarak resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiası ile sanık hakkında açılan kamu davasında.

07.02.2011 tarihli yakalama tutanağında "fotoğraf üzerindeki baskı izinin nüfus müdürlüğüne ait mühürle bariz şekilde uyuşmadığı, bu sebeple sahtecilikten şüphelenildiği" belirtilmişse de, sanığın "anne baba adı sorulduğunda çelişkili cevaplar vermesi sebebi ile kendisinden şüphelenildiğini" ikrar etmesi,

ayrıca alınan bilirkişi raporlarında fotoğraf üzerinde soğuk mühür izi bulunup bulunmadığı konusunda bir tespit yapılmadığının anlaşılması karşısında, belgede sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle, emanette kayıtlı suça konu sahte nüfus cüzdanı celp edilip yeniden incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılması ve belge aslının denetime olanak verecek şekilde dosya içine konulması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,