Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/15497 K.2013/12616

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Sanığın ele geçirdiği mağdura ait kredi kartı bilgilerini (mail order yöntemiyle) kullanmak suretiyle üye işyerinden alışveriş yaparak yarar sağlamaktan ibaret oluşa uygun olarak sübutu kabul edilen eyleminin, 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunun 3/e maddesi uyarınca “kredi kartının, nakit kullanımı gerekmeksizin mal ve hizmet alımı veya nakit çekme olanağı sağlayan basılı kartı veya fiziki varlığı bulunmayan kart numarasını” ifade etmesi karşısında; eylemin TCK'nun 245/1. maddesinde tanımlanan “banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması” suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki hak yoksunluğunun koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hapis cezasının infazı süresince uygulanmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

3- Sahte kredi kartı üretme, satma, devretme, satın alma veya kabul etme suçunun unsurları, sahte oluşturulan kredi kartını kullanmak suçunun yasal tanımında yer almadığı gibi nitelikli hali olarak da düzenlenmediği, kullanma suçunun oluşması için üretme, satın alma veya kabul etmenin şart olmadığı ve kredi kartının kötüye kullanılmasının ayrı ve bağımsız bir suç oluşturduğu gözetilmeden uygulama yeri bulunmayan 5237 sayılı TCK'nun 245/5. maddesi gereği tek suçtan hüküm kurulması,