Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/15809 K.2015/28201

Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10.12.2013 gün ve 2013/483 esas, 2013/599 sayılı kararında açıklandığı üzere. CMK'nın 138. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenleme ile iletişimin denetlenmesi sırasında, yapılan soruşturma ve kovuşturmayla ilgisi bulunmayan bir delilin elde edilmesi durumunda bu delilin ancak 135. maddenin altıncı fıkrasında sayılan suç veya suçlardan birinin işlendiği durumda kullanılabileceği cihetle, somut olayda, polis memuru olan sanık M..

Y..'ın diğer sanık G.. A..'ın kardeşi N.. A..'ın karıştığı bir trafik kazasının evraklarını, sanık Gökhan suçun failiymiş gibi düzenleyerek resmi belgede sahtecilik suçunu işlediklerinden bahisle açılan kamu davasında; sanık G..

A.. hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan yürütülen soruşturma sırasında alınan karar uyarınca yapılan iletişimin tespiti sırasında tesadüfen eldeki sahtecilik suçuna ilişkin elde edilen dinlemelerin, sahtecilik suçu 6572 sayılı Yasa ile değişik CMK'nun 135. maddenin 8. fıkrasında sayılan suçlardan bulunmadığından yasal kanıt olarak değerlendirilemeyeceği ve geriye hukuka uygun kanıt olarak kalan sanık savunmaları ve tanık beyanlarından;

olay tarihinde meydana gelen trafik kazası nedeniyle polis memuru olan sanık Murat'ın tutanak düzenlerken, diğer sanık Gökhan'ın kazayı yapan kişi olmadığını bildiğine ilişkin cezalandırılmasına yeterli, kesin ve somut delil bulunmadığı,

sanık Gökhan'ın ise görevli polis memuru olan diğer sanık Murat'ın görev yaptığı Polis Merkezi Amirliği'ne gelerek kazayı yapan kardeşi olduğu halde, sürücü belgesi olmayan kardeşini kurtarmak amacıyla sanık Murat'a kazayı yapanın kendisi olduğunu beyan etmesi ve bunun üzerine tutanak düzenletmesinden ibaret eyleminin 5237 sayılı Kanunun 206. maddesinde düzenlenen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunu oluşturacağı gözetilmeden her iki sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,