Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/16087 K.2015/28469

Sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin TCK'nun 63. maddesi gereğince infaz aşamasında cezasından mahsup edilmesi olanaklı görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Sanık aşamalarda mağdurun zararını gidermediğini beyan etmiş ise de, sanık müdafiinin 03/05/2006 günlü celsede mağdurun zararının karşılandığını, mağdurun da 01/06/2006 günlü celsede hesabından çekilen paranın kendisine iade edildiğini bildirmiş

olması karşısında; mağdurun zararının kim tarafından, ne şekilde ve hangi aşamada giderildiği araştırılıp, 19.12.2006 gün ve 26381 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanunun 11. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nun 245/5. maddesi uyarınca sanık hakkında TCK'nun 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının değerlendirilmemesi,

Kabule göre de;

2- 01/06/2006 gün, 2006/337 Esas ve 2006/587 Karar sayılı ilam ile neticeten 2 yıl hapis ve 4.000 TL adli para cezası içerir mahkumiyet hükmüne yönelik aleyhe temyiz bulunmadığı ve sanık hakkında hükmedilen önceki cezanın kazanılmış hak teşkil ettiği

gözetilmeden yazılı şekilde fazla ceza tayini,

3- 5237 sayılı TCK’nun 53/3. maddesi gereğince 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi alt soyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, alt soyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemesi,