Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/16153 K.2015/30853

Adli emanetin 2009/934 sırasına kayıtlı suça konu belgeler hakkında mahallinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık M.. B..’nın diğer sanıklar ile temasa geçerek kendileri ile eş ve çocukları diğer vatandaşların yeşil kart veya sağlık karnelerini alarak, hiç muayene olmadıkları halde sahte sevk işlemleri yaparak, hastanelerden kendilerini, yakınlarını veya diğer vatandaşları il dışına sevk ettirdikleri, yine sanık M.'nin, Hatay S..

V..'na başvurarak il dışına sevk için her sevk başına 200 TL yardım çeki aldığı, daha sonra birlikte bankaya giderek bu çekleri nakde çevirdikleri, il dışına sevk edilen hastaların sadece yardım almak için sahte sevk işlemi yaptırdıkları, böylece sanıkların, Devlet hastanesinden doktorlar aracılığıyla sahte sevk belgeleri almış gibi, bu sevkleri de yeşil kart ve sağlık karneleri üzerine işleterek S..

V..'ndan haksız menfaat temin ettiklerinin iddia edilmesi karşısında, sanıklara yüklenen dolandırıcılık eyleminin, Sağlık Bakanlığı'nın maddi varlıkları olan yeşil kartlar, sağlık karneleri, sevk belgeleri ve reçetelerin araç olarak kullanılması suretiyle işlendiği dikkate alınarak,

eylemin, 5237 sayılı TCK'nun 158/1-d maddesi kapsamında kamu kurumunun aracı kılınması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde ceza tayini ve tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında, 5237 TCK.'nun 58/7. maddesi gereğince mükerrirler hakkındaki infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.