Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/17616 K.2014/13831

26.09.2011 günlü iddianameyle sanık hakkında "hırsızlık ve mühür bozma" suçlarından kamu davalarının açıldığı, yapılan yargılama sonucunda mahkemenin 10.07.2012 gün 2011/618 esas 2012/388 Karar nolu ilamıyla " hırsızlık" ve "mühür bozma” suçlarından karar verildiği,

anılan kararların Cumhuriyet savcısı tarafından süresinde temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.10.2012 günlü iade kararı ile 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca sadece "hırsızlık suçu" ile ilgili olarak uyarlama yargılaması yapılması için dosyanın mahkemesine iade edildiği cihetle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade kararından sonra mahkemece yapılan duruşma neticesinde sanık hakkında "mühür bozma" suçundan yeniden verilen 14.12.2012 gün 2012/650-750 sayılı kararın hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmakla,

Cumhuriyet savcısının "mühür bozma suçundan" 10.07.2012 günlü ilk karara yönelik yaptığı temyiz başvurusuna hasren yapılan incelemede gereği görüşüldü;

5271 sayılı CMK'nun 225.

(1412 sayılı CMUK'nun 257.) maddesi uyarınca hükmün konusu iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 26.09.2011 tarihli iddianamesiyle, sanığın ikametinde kullandığı elektrik sayacının borcundan dolayı mühürlenmesine rağmen mührü izinsiz olarak açıp kaçak elektrik kullanmaya devam ettiğinin anlatıldığı, gösterilen sevk maddelerinin TCK'nun 203/1,142/1-f,53/1. maddeleri olduğu, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen mühür bozma suçunun “mührün koruduğu hukuki değere karşı ve mührün konuluş amacına aykırı hareket edilmesiyle” işlenen neticesi harekete bitişik bir suç olduğu,

mührün konuluş amacına aykırı olarak elektrik kullanılmaya başlanılmasıyla suçun işlenmiş sayılacağı, bundan sonra elektrik kullanmaya devam edilmesi eyleminin kullanılan elektriğin sayaçtan geçmemesi halinde TCK'nun suç tarihinde yürürlükte bulunan 142/1-f maddesinde düzenlenen elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçunu oluşturacağı mühür bozmanın gerek suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK.nun 142/1-f maddesindeki elektrik enerjisi hakkında hırsızlık, gerekse sonradan yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK.nun 163/3. maddesindeki karşılıksız yararlanma suçunun unsuru olmayıp,

mühür bozma suçu ile adı geçen diğer suçlar arasında gerçek içtima hükümlerinin uygulanacağı ve

02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun geçici 2. maddesinin sadece “hırsızlık” suçuyla ilgili olarak uygulanabileceği, “mühür bozma” suçunun anılan kanun kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığı cihetle, yargılamaya devam olunarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden,

“6352 sayılı Kanun ile getirilen düzenleme karşısında elektrik hırsızlığı ve mühür bozma eylemlerinin karşılıksız yararlanma olarak tanımladığı bu eylemden doğan borcun ödenmesi nedeniyle de sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinden” bahisle yasal olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,