Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/1762 K.2013/14300

1999, 2000 ve 2001 takvim yıllarına ait defter ve belgelerin vergi incelemesi için ibrazına dair yazının sanığa 09-10.08.2004 tarihlerinde tebliğ edildiği, sanığın ibraza yanaşmaması üzerine bu defa 2000 takvim yılına ait defter ve belgelerin ibrazı için ikinci talep yazısının sanığa 13.07.2005 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın her iki istem yazısına rağmen defter ve belgelerini ibraz etmemesi üzerine davaya konu 22.08.2005 gün ve VDNR-2005-795-15 sayılı vergi suçu raporunun düzenlendiği,

daha önce ibraz edilmeyen defter ve belgelerin yeniden istenilmelerinin yeni bir suç oluşturmayacağı, nitekim kamu davasının dayanağı olan Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 27.02.2006 tarihli iddianamede de, 09.08.2004 tarihinde tebliğ edilen belge ve defterlerin ibrazının istenildiği talep yazısına uyulmamasının dava konusu edildiği, dolayısıyla suç tarihinin 25.08.2004 olduğu kabul edilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 25.08.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,